เราไม่มีแผ่น ก็เลยเขียนตามฟีลละกัน

เพลงนี้ในหนังเรื่องเดอะคอรัส เป็นตอนที่ครูที่คุมวงคอรัสออกไปจากร.ร.

เด็กๆไม่อยากให้ครูไป แต่พวกเขาอยู่บนหอคอย ไม่อาจลงมาร่ำลาครูได้

คอรัสทั้งวงเลยพับจรวดเขียนข้อความ แล้วปาลงไป

ครูก็เก็บจรวดขึ้นมาอ่าน เขาจำลายมือของนร.ได้ทุกคน

ครูมองขึ้นไป เห็นนักเรียนโบกมือให้

ครูยิ้ม แล้วเดินออกไปจากร.ร.นั้น

++

ตอนที่ดูซึ้งมาก จรวดมีรอยน้ำตาของเด็กด้วย

++

เพลงนี้ คือเพลงแห่งชัยชนะของพวกเรา

- - - - -

เมื่อวานพวกเรานัดกันที่เซนต์จอห์นตอน7โมง

เพื่อที่จะวอร์มเสียง

พวกเราประกวดตอน9โมง

ก่อนจะขึ้นประกวดพวกเราทุกคนมีความกดดันอยู่ลึกๆ

++

แต่เมื่อขึ้นเวที ทกุอย่างก็ดูจะจางหาย

เสียงเพลงที่เกิดจากพวกเรา ดังกระหึ่มไปทั้งฮอลล์

เสียงเพลงที่เกิดจากการขัดเกลาจากการฝึกซ้อมเป็นเวลานาน

ประสานกันอย่างกึกก้อง

++

เพื่อนของเราวิ่งลงมาจากชั้นสามของฮอลล์ เพื่อที่จะถ่ายรูปพวกเรา

++

เมื่อถึงตอนปาจรวด สายตาทุกคู่จับจ้องที่พวกเรา

เมื่อจบเพลง เสียงปรบมือดังกึกก้อง ดังกว่าที่พวกเราร้องซะอีก

พวกเรายิ้มให้กัน ดีใจเป็นที่สุด

สำหรับเรา ไม่เคยมีใครปรบมือให้เราอย่างนี้มาก่อน

++

พวกเราดีใจมาก นี่แหละที่ครูเคยพูดไว้ ถึงจะแพ้ก็แพ้อย่างมีศักดิ์ศรี

พวกเราไม่เสียใจ หากจะแพ้ เพราะเสียงปรบมือนั้นยืนยันให้เรารู้

ว่าทุกคนชื่นชมกับการแสดงของเรา

+++

นี่คือรูปตอนประกวด

++

พอลงมา ครูเอก็บอกว่ายอดเยี่ยมมาก

ครูไม่เคยพูดอย่างนี้มาก่อนเลย

ดีใจแฮะ

++

แม่เราเดินไปคุยกับครูทั้ง3

คือครูตัง ครูเอ ครูมล

แม่บอกว่ายังไงเซนต์ฟรังก็ชนะ

ครูก็บอกว่าก็คงเป็นอย่างนั้น

แต่ครูยังไม่กล้าฟันธง

เพราะคู่แข่งมีมากมายเหลือเกิน

++

พวกเราแยกย้ายกันไปกินข้าว

เพื่อที่จะรอฟังผล

ปีนี้ไม่มีใครกลับก่อน เพราะทุกคนมีความหวังอยู่ลึกๆ

++

มิกกี้กับส้มร้องไห้

++

เขาวิ่งมาบอกว่าพวกเราชนะ

ได้รางวัลยอดเยี่ยม

ป้าคนหนึ่งเขาบอกว่าให้ไปซ้อมเพื่อที่จะแสดงให้พระพี่นางดู

ตอนนั้นยังไม่ติดประกาศ แต่พวกเราก็ดีใจ

มันอาจเป็นแค่ข่าวลือ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่ซะแล้วสิ

++

พวกเรากอดกัน โห่ร้องด้วยความดีใจ

ดีใจที่สุดเลย ดีใจที่เราทำได้ ดีใจที่การซ้อมประสบผลสำเร็จ

++

เซนต์โยฯ เอาดอกกกุหลาบมาให้พวกเราหลังจากติดประกาศ

วงคอรัสที่ชนะคือพวกเราจริงๆด้วย

ขอบคุณเซนต์โยฯที่เอาดอกไม้แห่งคำอวยพรมาให้พวกเรา

ขอบคุณความมีน้ำใจของพวกเธอทุกคน

++

พวกเราร้องอีกครั้ง ร้องด้วยรอยยิ้ม

ร้องด้วยความดีใจ

ร้องให้พระพี่นางฟัง

ไม่มีสิ่งใดจะมาทำลายความสุขของเราในวินาทีนั้นได้อีกแล้ว

++

กลับมาจากการประกวด ชนะ แต่ดันไข้ขึ้น

พระเจ้า~~~~~ T_T

++

ขอบคุณครูตัง ครูเอ ครูมล

ที่สละเวลามาช่วยฝึกซ้อมพวกเรา

จากนี้เข็มของคอรัสก็ไม่ใช่ความฝัน

++

ครูตัง ถึงครูจะขี้บ่นนะ

แต่ครูคือคนที่ต่อกรกับมุขเสี่ยวของเราได้

ถึงยังทำเราแพ้ซะอีก-_-"

++

ครูเอ ถึงครูจะหน้าดุ

โหด อ๋ายใจรี้ส์ในบางเวลา

แต่ครูก็มีส่วนดีกะเค้าบ้าง

ยังไงครูก็ไม่ดุตลอดเวลาหรอก จิงป่าว

รู้น่ะ ว่าครูรักนร. 555555555

++

ครูมล ครูไปจี้กระมา ถ้าปีหน้าอยากให้ชนะอีก

ครูต้องไปจี้อีกนะ 5555555555555

++

ขอบคุณทุกคนที่มีส่วนช่วยให้เราพบความสำเร็จในวันนี้

ขอบคุณทุกคนที่ตั้งใจฝึกซ้อมเพื่อให้วงของพวกเรามีวันนี้

ขอบคุณก๋วยเตี๋ยวตายายที่ทำให้พวกเรามีพลังในการซ้อมทุกวันๆ

สำหรับครูตังต้องขอบคุณป้าเหลียวเนอะ

ขอบคุณพี่เอ๋ เป็นพลังให้เรามีการซ้อม พี่เป็นคนแรกที่บอกว่าร้องดีเหมือนกัน

ขอบคุณพี่ว้าก อย่างน้อยก็ทำให้ทุกคนมีพลัง

ขอบคุณพ่อกับแม่ทุกคนที่มาเชียร์

ขอบคุณเพื่อนๆที่ยืนดูอยู่ตั้งนาน

ขอบคุณเซนต์โยที่มีน้ำใจให้พวกเรา

ขอบคุณทุกร.ร.ที่ตั้งใจฝึกซ้อมเพื่อที่จะมาทำให้เต็มที่ในวันประกวด

ขอบคุณค๊าบ