Variety

หวัดดีคับ Nice to meet U

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำสัญญาในอดีตจะหลงเหลือมาเป็นตำนานจนถึงปัจจุบัน แล้วดั๊นมาทำให้ลูกๆต้องรับกรรมเพราะคำสัญญาในวัยเด็กของพวกพ่อๆ

พ่อเล่าให้ฟังว่า ตอนเด็กๆพ่อกับเพื่อนพ่อสัญญากันไว้ว่าถ้าโตขึ้นมีลูกจะให้ลูกแต่งงานกัน แล้วพ่อของเราก็ดั๊นมีลูกสาว3คน เพื่อนพ่อก็มีลูกชาย3คน เอาเข้าไปอะ.....

แล้วช้านจะทำอย่างไรดีเนี่ย-_-" จริงๆเรากะน้องก็เคยเจอ3หนุ่มนั่นเมื่อปีที่แล้ว แต่ตอนนั้นยังไม่ค่อยสนิทอะไรกันมาก แต่ปีนี้น่ะสิ เพื่อนพ่อพาพวกเราไปเที่ยวบ้านเขา พ่อกะแม่ก็ให้ไป

พอถึงบ้านเพื่อนพ่อ ก็ป๊ะเข้ากับ3หนุ่มที่มารอต้อนรับ(หยั่งกะขบวนเสด็จ) นั่งดูทีวีอยู่ซักพักเพื่อนพ่อก็ชวนไปตกปลา คุณพี่ คุณเพื่อน และคุณน้องก็ไปด้วย

ตอนตกปลาน่ะสิ ยัยน้องรุ้งไปใช้ไน้ซ์ให้ทำเหยื่อให้ สั่งไน้ซ์หยั่งกะคนใช้ เหอๆ สรุปว่าวันนั้น เรากับน้องตกได้แต่ปลากระป๋อง ปลากิ่งไม้ พี่เน็ทก็เพิ่งหัดตก ตกได้ปลาถุงพลาสติกมาใบนึง เหอๆๆๆๆ ไน้ซ์ได้ปลากิ่งไม้ส่วนนันได้ปลา3ตัวอะ เก่งจิง T w T

แล้วเพื่อนพ่อก็พาไปกินกุ้ง อาหย่อย ทีนี้เรานึกถึงเรื่องที่พ่อกับเพื่อนพ่อสัญญาว่าจะให้แต่งงานกันขึ้นมาเราเลยลองหยอกไน้ซ์ดู (จริงๆเราต้องคู่กะพี่เน็ทอะ แต่ทีนี้ฝนมันรับหน้าตาไน้ซ์ไม่ได้เลยขอเปลี่ยน) เราก็บอกไน้ซ์ไปว่า "นี่คุณว่าที่ แกะกุ้งให้หน่อยดิ" มันดันเอาจริงโดยการรับกุ้งไปแกะ โห อะรายจะขนาดนั้น ช้านละอึ้ง ตึ่งโป๊ะแล้วช้านก็ถามมันไปว่า "เฮ้ย ว่าที่นายอะ ฝนไม่ใช่เหรอ" ไน้ซ์ก็ทำหน้าตายแล้วSaid to Iว่า"ไม่เอาอะ เราเอาฟ้าดีกว่า น่ารักกว่า" Ho! he is Mad อ๊ะป่าววะนี่ ก็เพราะว่าตัวIนี้มีที่รักอยู่กรุงเทพฯชื่อโพอยู่แร้ว เหอะๆ

ทีนี้เพื่อนพ่อก็พาไปส่งบ้าน แล้ววันแรกของการมีทติ้งกับคุณว่าที่ทั้งหลายก็จบลงด้วยประการฉะนี้ แอ่นแอ๊น~

(มีต่อ เอาไว้เล่าพุ่งนี้จ้ะ จุ๊บๆ)

คิสถึงโพคุงมากๆเรยน้า

/kiss (-^ 3^)~

edit @ 2005/05/14 10:18:08
edit @ 2005/05/14 10:22:05


edit @ 2005/05/24 12:26:37

หวัดดีอีกครั้งคับ วันนี้ก็จะมาเล่าตอนต่อจากของเมื่อวันก่อนอะ

วันนั้นเราตื่นตอนแปดโมงครึ่ง ด้วยความสงสัยว่าใครมาทำอะไรที่ใต้ถุนบ้านย่าเราวะ เพราะว่าเราได้ยินเสียงคนคุยกันอย่างหนุกหนาน ปามานว่ามันตอนแปดโมงอะนะ แล้วชาวโลกเค้าก็ยังไม่ตื่นกัน ถึงใครขยันตื่นมันก็คงไม่เสร่อมาหาตอนแปดโมงช่วงโกลเด้นวีคหรอก อีกอย่างพวกเราก็ไม่ได้นัดใครไว้ด้วย เลยลงไปด้วยสภาพเซอร์สุดๆอะ นึกภาพเด็กสาวผู้โฉดและมากด้วยกามาอย่างเรายืนตาปรือ+ตาเขียวปั้ด ผมยุ่งกระเซิง(เพราะยังไม่ได้หวี)ใส่เสื้อยืด กางเกงยางยืด ยืนอยู่ตรงตีนบันไดด้วยท่าทางเหมือนกับคิงคองตอนสติไม่สมประกอบ สายตาเราก็พลันเหลือบไปเห็น.... เพื่อนพ่อ.....พี่เน็ท ไน้ซ์ นัน.......มองเราด้วยสายตาเอ๋อเหรอ ปามานว่า เฮ้ย นี่ฟ้าเหรอวะเนี่ย

เท่านั้นอะ ช้านหลบไปเปลี่ยนเสื้อไปรเวทแทบม่ายทัน..../swt

หลังจากไปโมดิฟายด์ตัวเองจนไม่เหลือเค้าโครงเด็กเซอร์แบบเพิ่งตื่นนอนแล้ว ตัวข้าพเจ้าเองก็ลงไปพูดคุยกับทั้ง4 ได้ความว่า วันนี้ไน้ซ์ไปลงทะเบียนเรียนมา เลยจะมาชวนชั้นไปเล่นแร็ก ไอ้เราก็ว่างมาก เลยไปเล่นให้หน่อยก็ได้วะ........แต่ทีนี้มันเช้ามาก เราเลยชวนขึ้นไปนอนดูทีวีบนบ้านย่าก่อน แล้วเด็กๆทั้งหลายก็ขึ้นไปนอนกลิ้งเกลือกอย่างมีความสุข กินขนมไปนอนดูทีวีไป ดูแล้วแยกไม่ออกเลยว่าไหนคน ไหนขยะ ขณะที่กำลังดูเด็กซ์เตอร์เพลินๆไอ้คุณไน้ซ์ก็ดั๊นเอามือมาScratchหัวชั้น ชั้นถามมันว่ามาขยี้หัวทามมาย มันก็ตอบว่า หัวฟ้าน่าขยี้ดี อารายก๊าน ด้วยความฉุนกึกเลยขยี้หัวของมัน ตามด้วยการตบ1ที แก้แค้น55555 ไน้ซ์บอกเราว่าจริงๆแล้ววันนี้อยากให้เราไปตอนลงทะเบียนด้วย เพราะจะได้อวดเพื่อนว่ามีว่าที่ฯ(สวย/อุบาด/ทอม/ตูดหมึก/น่ารัก<<เลือกเติมตามใจชอบ)อย่างนี้ ชั้นฟังแล้วรุสึกขอบคุณที่ตื่นสาย ก็เพื่อนไน้ซ์มันเด็กเทคนิคทั้งนั้นเลยนี่หว่า เราเคยไปเล่นแร็กในร.ร.แม่เรา โดนพวกเด็กช่างแฮ็คซะหมดอนาคตเลย ฮือๆๆ เลยรู้สึกไม่ค่อยดีกะไอ้พวกนี้เท่าหร่าย..... แล้วราวๆบ่าย3เรา ฝน ไน้ซ์ก็ออกไปเล่นเกมที่ร้าน แล้วก็แยกกับไน้ซ์ที่หน้าบ้านย่า

.............แล้วค่ำคืนของแต่ละคนก็ผ่านพ้นไป............

วันรุ่งขึ้นแม่ก็บอกว่าให้เรากลับบ้านวันนี้ ไม่งั้นแม่ไปทำงานไม่ไหว มันเหนื่อยมากอะ มาอยู่ที่อุดร1สัปดาห์เศษๆก็ต้องกลับละ ความรู้สึกตอนนั้นมันเศร้าลึกๆเพราะต้องจากกับเพื่อน แล้วไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก งานศพย่าก็เสร็จแล้ว คงไม่มีโอกาสได้มาแร้ว ตอนเย็นเพื่อนพ่อพาลูกๆมากินข้าวกันกับพวกเรา ซื้อของฝากมาให้ด้วยอะ ด้วยความสงกะสัยจึงถามไปว่ามาทำอาราย ไน้ซ์ก็บอกว่า ก็มาส่งอะ มาส่งไม่ได้เหรอ แล้วก็ส่งสายตาวิงวอนหยั่งกะลูกหมาถูกทิ้งมาให้เรา โอ้ว เหมือนหมามั่กๆเลยนะแก เหอเหอเหอ พอกินข้าวเสร็จเพื่อนพ่อก็ชวนให้ไปรถคันเดียวกัน ไอ้คุณไนซ์ เจือก......มาพิงช้าน โอ้วม่าย ทำอย่างไรดี โพคร้าบบบบ ฟ้าขอโทษ อะฮือๆๆๆๆๆๆๆ ถึงแม้ในใจเราจะอะจึ๋มดึ๋ยพระเจ้าช่วยเพียงไร ภายนอกเราก็ยังคงสงบ นิ่ง ดุจดั่งพระพุทธรูปปางสมาธิซะงั้นอ่า....-_-

พอถึงสนามบินก็มีการถ่ายรูปพอเป็นพิธีก่อนลาไกล ไน้ซ์คุงหยิบพวงกุญแจสตรีทไฟเตอร์ที่เราชอบไปพลิกหยิบเล่นดูมาให้จากกระเป๋า แบบว่าไน้ซ์เขาชอบมากอะ ก็เลยติดไว้ที่กระเป๋า แล้วก็มีการขอรูปเราอีก....... เออเอาเข้าไป มันบอกอีกนะว่ารูปหมู่ไม่เอา จาอาวรูปเดี่ยวอ้าๆๆๆๆๆ เวงกำ เราก็เลยติดไว้ก่อน บอกว่าเจอกันอีกครั้งแล้วจะให้ แล้วเราก็หยิบซิมการ์ดอันเก่าของเราขึ้นมา เอาดินสอเขียนชื่อfahตัวเล็กๆไว้ แล้วบอกไน้ซ์ว่า ถ้าเกิดชั้นกลับมาที่นี่อีกครั้ง แล้วได้เจอกันอีก ถ้าเกิดรอยดินสอที่ซิมการ์ดนี่หายไป ชั้นจะเลิกเป็นเพื่อนกับนาย ไน้ซ์ทำหน้าแบบม่าเชื่อ กรี๊ด ผมไม่เชื่อ แล้วพูดออกมาว่า สงสัยต้องเอาไปเคลือบพลาสติกเลยละมั้งนี่

แล้วพวกเราก็กลับมาที่กรุงเทพ เหลือไว้เพียงความทรงจำที่เราอยู่ที่นั่น เรานึกถึงเรื่องราวตอนนั้นแล้วก็อมยิ้ม อยู่ที่อุดรมีเพื่อนเยอะกว่าอยู่ที่กรุงเทพอีกแฮะ สงสัยนิสัยเรามันเอื่อยเฉื่อยไม่เข้ากับคนกรุงเทพฯที่วันๆก็มีแต่ความรีบร้อนแน่ๆเลย



edit @ 2005/05/21 09:05:12
edit @ 2005/05/21 09:13:48
edit @ 2005/05/21 09:14:49

edit @ 2005/05/24 12:25:27

-วันแรก-

ถึงที่บ้านผู้หว่าน นครปฐมราวๆ9โมงกว่าๆ กินหนม แล้วขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อ ลงมาเล่นเกม และอีกมากมาย ธรรมดา ไม่มีอันใดเป็นพิเศษ ตอนบ่ายพี่เลี้ยงให้จัดกลุ่มเล่นเกม แล้วตอนเย็นเขาก็ให้จับสลากแสดงละครอะ เพื่อนเราจับได้รายการแฟนพันธุ์แท้ ทีนี้เราเตี๊ยมกับเพื่อนไว้ว่า ให้คนผ่านเข้ารอบ3คน เราก็เป็นพิธีกรรายการเกมวัดดวงรับเชิญมา ถ้าเกิดว่าใครตอบถูก ก็ให้เราออกไป แล้วบอกให้เขาตกรอบ เหอะๆ งิดเลยฟองน้ำ เราไม่ได้อยากแกล้งคุณนะครับ แต่เพราะความจำเป็น...อะฮึๆๆๆ ตอนกลางคืน ห้องเราก็นัดกันไว้ว่า คืนนี้จะดูบอลเอซีมิลานVSลิเวอร์พูล เรา เชียร์ลิเวอร์พูลอยู่แล้ว 5555555 ระหว่างรอบอลมาก็นั่งดูประกวดนางงาม อะไรซักอย่างอะ สนุกดีเหมือนกัน แม่ง ของไทยไม่สวยเลยวะ เห็นแล้วอนาถ..... ระหว่างดูก็นั่งกินขนม มาม่า เพื่อนเรามันเอากระติกน้ำร้อนมาไง ก็เลยนั่งต้มโจ๊กกินกัน อะแหะๆๆๆ แต่พอเอาเข้าจริงทุกคนหลับกันหมดเลย 555555555 ตื่นมาตอนตีสอง หมดอารมณ์ดูแล้ว....หลับต่อเลย...555555555555 ตื่นมาตอนเช้าได้ความว่า ลิเวอร์พูลชนะ เออ แต่แม่งไม่ดีใจเลย เสร่อมาชนะเอาตอนยิงลูกโทษ สรุปแม่งห่วยพอกันเลยว่ะ....เหอะๆ

-วันที่สอง-

กินข้าว ฟังบรรยายน่าเบื่อๆเกี่ยวกับการศึกษาต่อ เสร็จแล้วไอ้ติ๊บมานก็มาบอกว่าให้เราช่วยแสดงให้หน่อยได้มั้ย เพราะกลุ่มมันไม่มีใครอยากแสดง ช่วยๆกัน เราก็บ้าจี้ ขอมันไปว่ากูจะเป็นพระเอก มันก็บ้าจี้ ให้เราเป็น แล้วเลือกไอ้ปิ่นเพื่อนสนิทของพวกเราเป็นนางเอก แล้วกินข้าวกลางวันเสร็จก็ มานั่งซ้อมกัน

นิทานสอนหญิง ชะเอิง เอิงเอิงเอยยยยยย

นักแสดง

ท่านชายอัฐ-ฟ้า

ขวัญเรือน-ปิ่น

แม่สามีใจร้าย อ๊าย อ๊าย อ๊ายยย-ติ๊บ

กรรมการการประกวดนางงอม-คลิป

คนรับใช้1-ตะวัน

คนรับใช้2-ซักคนอะ เพื่อนตะวัน จำชื่อไม่ได้

ผู้เข้าประกวดหมายเลข1-แอมแปร์

ผู้เข้าประกวดหมายเลข2-หญิงใหญ่

สาวสวย.....ในผับ-ด๋อย

-ฉากที่1-วังของท่านชายอัฐ และหญิงแม่ แห่งตระกูลเค็มจัด

ท่านชายกลับมาจากต่างประเทศ หญิงแม่เดินระริกระรี้เข้ามาหา

ว้ายยยยยย ชายขา ลูกแม่ กลับมาจากUSAเป็นไงบ้างเคอะ

ก็เรื่อยๆอะแม่

อืม แล้วนี่มีแฟนรึยังล่ะลูก

ไม่มีอะแม่

อะไรกัน ลูกแม่จะสามสิบแล้ว ยังไม่มีแฟน โอ้ไม่จริง ลูกแม่ออกจะหล่อเหลาปานนี้ ไม่ได้แล้ว แม่ต้องหาเมียให้ลูกให้ได้นะเค่อะ

ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่แต่ง!

ยังไงก็ต้องแต่ง!

ไม่แต่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แต่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หญิงแม่บังคับชายอัฐให้หาเมียแต่ง แต่ชายไม่ยอม หญิงแม่เลยจัดการประกวดสาวงามขึ้นมา

-ฉากที่2- การประกวดสาวงามมารยาทดีเพื่อหาคู่ให้ชายอัฐ จัดโดยหญิงแม่

แอมแปร์เดินออกมา ล้มครืนลงไปตรงหน้าท่านชาย เงยหน้าขึ้นมา ส่งสายตาหยาดเยิ้มแล้วsaid

อุ๊ย....สะดุดรัก..

หญิงใหญ่เดินออกมา ล้มลงไปกองกับพื้น มีเอฟเฟกต์เป็นเสียงร้าวของหอประชุม

อุ๊ย.....ตกหลุมรัก...

-อ้วก....-

ขวัญเรือนเดินเข้ามา ไหว้ย่ออย่างงาม1ที เดินค้อมหลัง เข้าตาหญิงแม่ โป๊ะเชะ หญิงแม่เลยเลือกขวัญเรือน

ดูแลลูกชายชั้นด้วยนะหญิงแม่กล่าวก่อนทิ้งให้อยู่กับท่านชายสองต่อสอง

ท่านชายเริ่มเปิดการโจมตี เพราะหน้าหงิกตั้งแต่ตอนประกวดแล้ว

นี่เธอเป็นใครเนี่ย ผมไม่รู้หรอกนะ ว่าหญิงแม่เลือกมาได้ยังไง ดูสิ หน้าก็ลาว! สวยก็ไม่สวย! เชยสะบัด!

แล้วท่านชายก็เดินจากไป ทิ้งขวัญเรือนให้ร้องไห้อยู่คนเดียว

-ฉากที่3-ผับโยกเยก

ท่านชายไปทอดอารมณ์อยู่ที่นั่น ดื่มเหล้าย้อมใจ แต่เจอผีขนุน2คน อันได้แก่ แอมแปร์ และด๋อย ทั้งสองเข้ามารุมจึกทึ้ง ด้วยความ.....เอ่อ.......อ่า.......โอย.....ไม่พูดดีกว่า นึกแล้วขนลุก....

ท่านชายตกใจมาก เลยกลับมาที่วังด้วยอาการมึน และเสียสติ

-ฉากที่4-และแล้วเราก็รักกัน(ฉากจบ)

ท่านชายเดินไปเห็นขวัญเรือนร้องไห้อยู่ที่เดิม ด้วยความคันปากจึงด่าออกไปพอหอมปากหอมคอ

นี่เธอน่ะ ร้องไห้อยู่ได้ คิดว่าผู้ชายเค้าจะสนใจหรือไง สำออยชัดๆ แล้วท่านชายก็เงียบไป

ฮือๆหึฮือๆๆหึเสียงร้องไห้สุดอุบาทว์ที่ปิ่นหลุดออกมาตอนนั้น ทำให้ทั้งหอประชุมระเบิดเสียงหัวเราะออกมา555555555555555 ท่านชายรอจนเสียงหัวเราะเงียบไปแล้วจึงเล่นบทไคลแม็กซ์

แต่ว่า เธอทำให้ผมพบความจริงบางอย่าง ผู้หญิงที่ผมรู้จักไม่มีใครเหมือนคุณ...คุณเรียบร้อย มีความเป็นกุลสตรีแล้วท่านชายก็เดินมาด้านหน้าขวัญเรือน คุกเข่าลงตรงหน้า (ตอนนั้นจะบอกว่าโคตรขำเลย เขินด้วย เพราะมีแต่คนกรี๊ดให้ด้วยความ.....เอ่อ...ไม่รู้อะ )

ผมรักคุณ...เท่านั้นอะ เสียงระเบิด วี้ดบึ้มตึ่งโป๊ะเลยอะ 555555555555

แต่งงานกับผมนะนี่คือคำพูดสุดท้ายของละครเรื่องนี้ จากนั้นก็ถูกกลบด้วยเสียงเชียร์ กรี๊ด โห่ และอื่นๆอีกมากมาย ทีนี้ตอนจบเรากะจบแค่นี้อะ แต่ปิ่นมันดันดึงตัวเราขึ้นมา แล้วกอด โอ้ววว อะไรกันนี่พระเจ้า เราไม่ได้นัดอะไรกับมันไว้เลยนะ อะฮือๆๆๆๆๆ ปิ่นมันขืนใจเรา แงๆๆๆๆๆๆๆ

........แล้วละครเรื่องนี้ก็จบลงพร้อมกับเสียงเชียร์ของทุกคน..

ตอนกลางคืนเราก็ย้ายของไปนอนห้องปิ่น ตื่นมาอีกที7โมง

-วันที่3-กินข้าวแล้วเก็บข้าวของ เตรียมกลับบ้าน ก่อนกลับมีพิธีมอบเข็ม ตอนเย็นก็เจอเพอจังที่แม็ค เจอเพชรด้วย

โพจัง รักโพที่สุดเลยนะ


edit @ 2005/05/28 20:20:01
edit @ 2005/05/28 20:32:58


sax,ฟ้า อารายก็ช่างเหอะ
View full profile